علائم و درمان مننژیت در کودکان – جراح اطفال



مننژیت در کودکان به معنای التهاب مننژها است. غشایی که مغز و نخاع را می پوشاند. امکان ابتلا به مننژیت در کودکان در هر سنی وجود دارد. اما نوجوانان و دانش آموزانی که با هم زندگی می کنند بیشتر در معرض خطر عفونت هستند. اگر این بیماری به موقع تشخیص داده شود، نتیجه درمان موفقیت آمیز خواهد بود. واکسیناسیون برای پیشگیری از این بیماری بسیار مهم است. همچنین باید از علائم مننژیت در کودکان آگاه باشید تا در صورت ابتلای فرزندتان به این بیماری سریعا برای درمان به پزشک مراجعه کنید. علت مننژیت در کودکان مننژیت در کودکان اغلب توسط باکتری ها یا ویروس ها ایجاد می شود. اما گاهی به دلیل مصرف برخی داروها یا بیماری ها بروز می کند. همانطور که گفتیم باکتری ها و ویروس ها نقش مهمی در ایجاد مننژیت و سایر بیماری ها دارند. در هر نوع مننژیت، مانند بسیاری از عفونت های دیگر، امکان انتقال از طریق لمس، بوسیدن، سرفه یا عطسه وجود دارد. مننژیت باکتریایی مننژیت باکتریایی بسیار نادر است. اما یک نوع جدی از این بیماری است و در صورت عدم درمان می تواند بسیار تهدید کننده باشد. گاهی اوقات مننژیت باکتریایی ناشی از ضربه یا عفونت موضعی شدید مانند عفونت گوش یا عفونت سینوسی به مننژها منتقل می شود. انواع مختلف باکتری باعث مننژیت باکتریایی می شود. مننژیت ویروسی مننژیت ویروسی که به عنوان مننژیت آسپتیک نیز شناخته می شود، شایع ترین مننژیت باکتریایی است و معمولاً جدی است. ویروس هایی که باعث مننژیت می شوند بسیار رایج هستند، مانند سرماخوردگی، اسهال، آنفولانزا و ویروس های تبخال. از علائم شایع این بیماری می توان به موارد زیر اشاره کرد: تب، کمبود انرژی، سردرد، حساسیت به نور، سفتی گردن، مشکلات پوستی، تحریک پذیری، علائم مننژیت در نوزادان. نوزادان مبتلا به مننژیت گاهی علائم متفاوتی دارند. نوزادان ممکن است بدخلقی، تغذیه نامناسب، خواب آلودگی یا مشکل در بیدار شدن را تجربه کنند. گاهی اوقات آرام کردن نوزاد در این مواقع سخت است، حتی زمانی که او را در آغوش می گیرید و تکان می دهید. همچنین ممکن است تب یا فونتانل بلند شده (نقطه نرم روی سر) داشته باشند. سایر علائم مننژیت در نوزادان عبارتند از: زردی (رنگ مایل به زرد در پوست) سفتی بدن و گردن کمتر از دمای طبیعی بدن مکیدن ضعیف گریه بلند نحوه تشخیص مننژیت در کودکان مننژیت باکتریایی در صورت مشاهده علائم بسیار جدی است. مشکوک به اینکه فرزند شما مننژیت دارد، باید فوراً به جراح اطفال مراجعه کنید. اگر کودک شما مشکوک به این بیماری باشد، پزشک آزمایشاتی را درخواست می کند که یکی از آنها سوراخ کمری برای نمونه برداری از مایع نخاعی است. با انجام این آزمایش علائم ناشی از التهاب و اینکه آیا عامل آن ویروس یا باکتری است را می توان تشخیص داد. مننژیت در کودکان چگونه درمان می شود؟ در بیشتر موارد، مننژیت ویروسی طی 7 تا 10 روز بهبود می یابد. برخی از کودکان نیاز به درمان در بیمارستان دارند و برخی دیگر با درمان در خانه بهبود می یابند. استراتژی‌های درمانی در نظر گرفته شده برای کاهش علائم شامل استراحت، مصرف مایعات و مسکن‌های بدون نسخه است. اگر تشخیص مننژیت باکتریایی باشد، پزشک آنتی بیوتیک داخل وریدی را شروع می کند. سرم ممکن است برای جایگزینی آب از دست رفته در بدن به دلیل تب، استفراغ، تعریق و از دست دادن اشتها تجویز شود. آیا می توان از مننژیت در کودکان پیشگیری کرد؟ راه حل هایی که برای پیشگیری از این عارضه وجود دارد به شرح زیر است: واکسیناسیون با تزریق واکسن می توان تا حدودی از بروز این بیماری در کودکان پیشگیری کرد. واکسن هایی مانند سرخک، اوریون، فلج اطفال و پنوموکوک از مننژیت ناشی از این میکروب ها محافظت می کنند. کودکان 2 ماهه تا 11 ساله که در معرض خطر بیشتری برای عفونت هستند، باید واکسن مزدوج مننگوکوک را دریافت کنند. این دسته از کودکان شامل موارد زیر است: زندگی یا مسافرت در کشورهایی که عفونت در آنها شایع است. برخی از انواع اختلالات ایمنی در طول شیوع بیماری ها پیشگیری از میکروب ها کودکان و بزرگسالان باید قبل از غذا خوردن، پس از استفاده از حمام، یا هنگام بازی با کودکان (مانند مهدکودک) دست های خود را به طور مرتب بشویند. او همچنین باید از تماس با فردی که بیمار به نظر می رسد خودداری کند. گاهی اوقات پزشکان ممکن است به کودکانی که در تماس نزدیک با فرد مبتلا به مننژیت باکتریایی بوده اند، آنتی بیوتیک بدهند تا از عفونت جلوگیری کنند. چه زمانی برای درمان مننژیت در کودکان باید به پزشک مراجعه کرد؟ اگر فکر می‌کنید فرزندتان مننژیت دارد یا علائمی مانند موارد زیر را مشاهده کردید، فوراً برای درمان به پزشک مراجعه کنید: نوزادی که تب دارد و حالش خوب نیست یا خوب تغذیه نمی‌کند باید فوراً توسط پزشک معاینه شود. اگر فرزند شما با فردی که مننژیت دارد نزدیک بود، با پزشک صحبت کنید تا بتواند داروهایی برای پیشگیری از این بیماری تجویز کند.

منبع: نی نی نیوز

دیدگاهتان را بنویسید