لزوم اعمال محدودیت واردات برای حمایت از تولیدکنندگان


علیرضا نوری، مدیرعامل شرکت جهان آروم اویز: لزوم اعمال محدودیت واردات برای حمایت از تولیدکنندگان علیرضا نوری، مدیرعامل شرکت جهان آروم اویز و از اعضای انجمن صنایع نساجی ایران، در زمینه پارچه مبل به عنوان یک مهم فعالیت می کنند. بخشی از صنعت نساجی با 138 کارخانه در کشور است. همه آنها با سرمایه گذاری بخش خصوصی اداره می شوند. اما متأسفانه علیرغم ظرفیت اسمی تولید 87 میلیون تنی این کارخانه‌ها، سال گذشته تنها 40 میلیون تن پارچه توسط این کارخانه‌ها تولید و در سامانه بهین یاب به فروش رسید که به گفته کارشناسان این امر ناشی از سیاست‌های این کارخانه است. دولت. و واردات بیش از حد است. هزینه اقتصادی واردات بسیار بیشتر از تولید است، بنابراین فعالیت در حوزه های صنعتی به ویژه صنعت نساجی روز به روز در حال کاهش است زیرا سرمایه گذاران بخش خصوصی فعال در این زمینه ترجیح می دهند در شرایطی فعالیت کنند که سرمایه گذاری آنها را توجیه کند. بازدهی حاصل صرفه اقتصادی داشته باشیم، اگر امروز چنین شرایطی وجود نداشته باشد و واردکنندگان در این حوزه هر روز سود بیشتری کسب کنند، به عبارت دیگر در حال حاضر صرفه اقتصادی واردات بسیار بالاتر از تولید است. از این رو فعالان این حوزه خواهان ممنوعیت واردات پارچه مبل برای مدت محدود هستند تا تولیدکنندگان این حوزه فرصت رشد و توسعه پیدا کنند. حداقل انتظار از وزارت حراست این است که با اعمال محدودیت واردات برای مدت محدود، فضا را برای رشد تولیدکنندگان در این حوزه ایجاد کند. همانطور که در حوزه هایی مانند پوشاک و لوازم خانگی با چنین سیاست هایی مواجه بودیم. البته در این میان باید به این موضوع توجه ویژه ای داشت که محدودیت ها منجر به انحصار برخی تولیدکنندگان، افزایش قیمت ها از سوی آنها و همچنین آسیب بیشتر به مصرف کنندگان نشود. یکی از تولیدکنندگان برجسته پارچه مبل راحتی است. وی از متولیان و سیاستگذاران صنعت درخواست کرد برای حمایت از تولیدکنندگان، محدودیت واردات را بین ۵ تا ۷ سال در این صنعت اعمال کنند. وی البته تاکید کرد که ممنوعیت واردات راه حل اصلی حمایت از تولید نیست، بلکه گزینه مناسبی برای حمایت از تولیدکننده در شرایط تحریم است. این عضو انجمن صنایع نساجی ایران، نبود استراتژی توسعه صنعتی را یکی از نقاط ضعف در حوزه سیاست گذاری دانست که باعث آسیب و زیان تولید شده است. به گفته این تولیدکننده، وضع تعرفه بر محصولات وارداتی فاقد نگاه تخصصی و کارشناسی است و همین موضوع باعث شده است که تعرفه برای حمایت از واردات و سرکوب تولید داخلی آسان شود. به عنوان مثال تعرفه پارچه مبل 32 درصد تعریف شده است اما وقتی این پارچه لمینت می شود تعرفه آن به 4 درصد کاهش می یابد در این صورت واردات آن به هدر می رود و رقابت پذیری تولید را از بین می برد. نوری با بیان اینکه صنعت نساجی 100 درصد خصوصی است و تنها صنعتی است که رانت در آن وجود ندارد، تصریح کرد: بخش خصوصی به دنبال توجیه اقتصادی است و اگر سرمایه گذاری و فعالیت در صنعتی توجیه اقتصادی نداشته باشد، بخش خصوصی به دنبال توجیه اقتصادی است. وارد آن صنعت نشوید و از سرمایه گذاری در آن امتناع می کند و شاید ترجیح می دهد وارد عرصه واردات شود زیرا در حال حاضر صرفه اقتصادی واردات بسیار بالاتر از تولید است. صادرات به کشورهای عراق، ترکیه و ایتالیا عضو انجمن صنایع نساجی ایران با بیان اینکه عدم مدیریت و نظارت بر واردات باعث شده این صنعت هر روز کوچکتر شود، گفت: تولیدکنندگان توجیه اقتصادی ندارند که به روز شوند. ماشین آلات صنعتی آنها بنابراین با ادامه این روند تا چند سال دیگر توان رقابتی با دیگر کشورها نخواهند داشت و باید منتظر تعطیلی آنها باشیم. وی همچنین با بیان اینکه رقابت در شرایط مساوی محقق می شود، افزود: دولت چین 15 درصد از صادرکنندگان خود حمایت می کند و یا حمایت دولت ترکیه از تولیدکنندگان کشورش باعث شده است که بیشتر بازارهای صادراتی ایران را در اختیار بگیرد. یعنی طی 40 سال گذشته این کشور به تولیدکننده محصولات نساجی و ایران به کشور واردکننده تبدیل شده است. این تولیدکننده با بیان اینکه با وجود همه مشکلات برنامه های خوبی برای صادرات داریم و طی سه سال گذشته 300 هزار دلار به کشورهایی مانند عراق، ترکیه و ایتالیا صادرات داشته ایم. تحریم ها بسیار بالاست. وی البته به محدودیت های برق در ماه های گذشته نیز اشاره کرد و افزود: در این 3 ماه 10 درصد زیان تولید داشتیم. وی گفت: برخلاف شعارهای حمایت از تولید، اهمیت بیشتری به واردات داده می شود و به همین دلیل طی سال های گذشته کارخانه های بزرگ تولیدی از عرصه تولید خارج شده اند. سه میلیون تن پارچه مبلی 23 میلیون تن کالا تولید می کند، گفت: با پیشبرد طرح توسعه این شرکت قرار بود تولید به 55 میلیون افزایش یابد و علاوه بر دو برابر شدن میزان تولید، اشتغال قابل توجهی ایجاد شود. اما با توجه به مشکلات موجود و عدم توجیه اقتصادی فعالیت در بخش تولید، در صورتی که با حمایت و توجه دولت به صنعت نساجی، امکان سرمایه گذاری در این زمینه و حرکت کار فراهم شود، این کار متوقف شد. رو به جلو. به گفته فعالان صنعت نساجی، دولت توجه چندانی به این بخش ندارد و کمترین حمایت از این سند صورت می گیرد، در حالی که این صنعت می تواند بیشترین اشتغال را در کشور ایجاد کند. بنابراین این شبهه وجود دارد که شاید خصوصی بودن تولید در این حوزه باعث شده است که دولت به این صنایع توجهی نداشته باشد، زیرا به طور مستقیم و از طریق شرکت های خصوصی سودی به دست نمی آورد، اما به نظر می رسد ارزش افزوده ای در اقتصاد و ایجاد اشتغال در کشور باید گوش شنوایی به دردهای فعالان این صنعت و اراده محکم برای رفع چالش های آنان باشد.

منبع: نی نی نیوز

دیدگاهتان را بنویسید